This work explores the earliest extant discussions on the authority of the Hadith in Islam and compares them with contemporary debates. These lively and often polemical debates are mostly popular discussions in which Muslims from different backgrounds and cultures participate--making this topic relevant to Muslims in their daily lives, as well as a question of academic interest. This is the first study to take into account both the earliest and most recent discussions of the oral tradition of the prophet Muhammad. The book also includes the first Western language translation of al-Shafi'i's Kitab Jima' al-'Ilm, which articulates arguments that were critical in establishing the position of the Hadith in mainstream Islam.
---------------------
Aisha Y. Musa is Assistant Professor of Islamic Studies in the Department of Religious Studies at Florida International University in Miami.

Table of contents

The Issue of Authority and Its On-Going Importance * The Early Controversies: Sources and Issues * Umar ibn al-Khattab and the Question of Hadith * The Prophet’s Reported Prohibition * Al-Shafii and Ibn Qutayba: Prophetic Reports as Revelation * Ibn Qutayba and the Hadith * Al-Khatib al-Baghdadi's Taqyid al-Ilm * Karaite Parallels * The Question of Authority in the Modern Period * The Current Controversies: Sources and Issues * A Translation of Kitab Jima al-ilm * The Book of the Amalgamation of Knowledge * List of Qur'anic Verses

Ignaz Goldziher wrote his book ‘Die Zahiriten’ in 1883. The English translation of this standard work on Islamic jurisprudence appeared in 1971. The book has been in print ever since. This new edition in the Brill Classics in Islam series shows that The Ẓāhirīs has not lost any of its actuality.
The individual that adheres to the principles of madhhab al-Ẓāhir, the Islamic legal school, is called Ẓāhirī. Goldziher gives an extensive presentation of the Ẓāhirīte school, its doctrine and the position of its representatives within orthodox Islam. Ẓāhirism accepts only the facts clearly revealed by sensible, rational and linguistic intuitions, controlled and corroborated by Qurʾānic revelation. This history of Islamic theology sheds light on the Ẓāhirīte legal interpretation vis-à-vis other legal schools and gives an interesting insight in questions like ‘are all prescriptions and prohibitions in Islamic law commanded or forbidden?’

This book contains articles on historic cities of the Islamic world, ranging from West Africa to Malaysia, which over the centuries have been centres of culture and learning and of economic and commercial life, and which have contributed much to the consolidation of Islam as a faith and as a social and political institution. The articles have been taken from the second edition of the Encyclopaedia of Islam, completed in 2004, but in many cases expanded and rewritten.
All have been updated to include fresh historical information, with note of contemporary social developments and population statistics.
The book thus delineates the urban background of Islam has it has evolved up to the present day, highlighting the role of such great cities as Cairo, Istanbul, Baghdad and Delhi in Islamic history, and also brings them together in a rich panorama illustrating one of mankind's greatest achievements, the living organism of the city.

Tamima Bayhom-Daou is an independent researcher, specializing in Islamic history.

This work is a highly readable introduction to Shaykh Mufid, the leading Shi'i scholar of his time, and it examines his contributions in the fields of jurisprudence, theology, and sacred history in clear and straightforward language.

"This is a very good book. The author is intimately familiar with the subject matter and has a sure grasp of the sources, the issues involved and the state of research. The writing is clear and unencumbered by jargon." Professor Etan Kohlberg, The Hebrew University, Jerusalem.

نویسنده، در مقدمه کتاب، با اشاره به فرقه های حاشیه ای در جهان اسلام که زیر فشارهای سیاسی عقاید خود را پنهان کرده اند توضیح می دهد که هدفش در این کتاب شرح تاریخ و عقاید سه فرقه است که دو نمونه آن کهن و یک نمونه جدید است و البته هر سه در جوامع شیعی پدید آمده اند. نصیریه، دروزی ها و بهائیان.
باب نخست کتاب، در باره نصیریه وعلویان است که تاریخ قدیم و جدید آنان مورد نظر مؤلف بوده است. فصل اول این باب، تاریخ نصیریه است و فصل دوم در باره متون و نصوص منسوب به آنان. در فصل دوم کار کتابشناسی روی آن فرقه انجام شده و مطبوعات ومخطوطات آن شناسایی و معرفی و عقاید موجود در آنها بررسی شده است.
در اینجا بحث از بهائیت هم شده ، اما مؤلف توضیح می دهد که در این زمینه نکته تازه ای افزون بر آنچه دیگران گفته اند بیان نکرده است. وی در باره چگونگی ارتباط این فرقه ها با اصل اسلام در باب دوم شرح داده است.

باب دوم کتاب تحت عنوان نشأة الفرقة الهامشیة در صدد نشان دادن این نکته است که فرقه های حاشیه ای در جهان اسلام چگونه شکل گرفته است. نظریه مؤلف به اختصار چنین است که نشان دهد مرکزگرایی در جهان اسلام چه تأثیری روی تفکر اسلامی داشته و چگونه حاشیه گرایی یعنی همین فرقه های افراطی سبب شده است تا میان غلو – خروج آنان از حد - و فرق های حاشیه ای ارتباط برقرار شود.
به اعتقاد وی سنی گری یا ارتدوکس گرایی بر دو بخش است. شیعی و سنی. سنی گری به این معنا که از نظر مؤلف باید از آن با تعبیر مرکز گرایی یاد کرد فرایندی است که تمامی فرقه های اصول گرای اسلامی در شکل دهی آن مؤثر بوده اند و می توان از آن با عنوان «العقیدة الدنیا» یاد کرد.
از آن که بگذریم و از شرایط و حدود تأثیرگذاری و عقاید آن خارج شویم درست به نقطه ای می رسیم که فرقه های حاشیه ای پدید می آید. اینجاست که میان غلو و حاشیه گرایی ارتباط می بینیم.
به باور مؤلف هر اندازه که مرکزیت گرایی تضعیف شود حاشیه گرایی قدرت می یابد و می کوشد تا به جدال با آن برخیزد و متفاوت باشد.#
طبعا نویسنده که تخصص اصلی اش روی نصیریه است این حاشیه گرایی را از درون فرقه نصیریه بررسی کرده است. همین تجربه روی بهائیت هم اعمال شده و آن گرایش هم به صورت یک گرایش حاشیه ای مقابل مرکزیت گرایی که در شیعه وجود داشته و برای مثال روی نایب امام بودن مرجعیت شیعه تأکید می کرده، پدید آمده است.
به طور معمول در جریان پدید آمدن این فرقه ها درست در شرایط خاص مکانی و زمانی آنها، عقاید و فرهنگی شکل می گیرد که باید از آن به عنوان «میراث عقایدی» آنان یاد کرد . بعدها که این گرایش های به نقاط دیگر می رود این میراث عقایدی است که همچنان با تغییراتی به تغذیه آن فرقه در ادوار بعدی و مکان های دیگر می پردازد.
مؤلف تجربه این میراث عقایدی را هم باز در فرقه نصیریه مورد بحث قرار می دهد. طبیعی است که در کنار این مباحث، شرایط سیاسی و نظامی هم مورد توجه قرار گرفته و تأثیر آنها در روند شکل گیری و ادامه کار این فرقه های حاشیه گرا و تولید سیادت در میان آنان برای تسلط روی پیروان تأثیر خاص خود را دارد که مؤلف از بیان آنها غفلت نکرده است.
اما آنچه برای این فرقها اساس کار است همان نصوص و متونی است که بخشی از آنها برای این فرقه حاشیه گرا حکم وحی منزل اما غیر قرآنی را دارد. به طور معمول دید اینها راجع به ولایت و امامت هم متفاوت با دیگر سنیان و شیعیان مرکزگراست. به همین ترتیب در باره دنیا و آخرت و تحلیل آنها هم متفاوت از تصورات و اندیشه های مرکزگرا می اندیشند.
این تفاوت ها سبب شده است تا مؤلف در چهار بخش در این محدوده بحث کند: الوحی الهامشی؛ النبوات و الامامیات؛ العالمیات؛ الاخرویات.
گرایش به وحی هامشی به خصوص در فرقه های حاشیه ای مانند بهائیت آشکارتر است که یک کتاب مقدس ویژه خود پدید آورده اند. معمولا این قبیل سوره ها و آیه های ساختگی شبیه قرآن و مضامین آن ساخته شده و در آنها تلاش می شود تا اعجاز قرآن هم خدشه دار شود.
نگاه اینان برخلاف گرایش های مرکز گرا نگاه تأسیس یک دیانت خاص است که همه چیز داشته باشد و بتواند مؤمنان به خود را هدایت کند.
از دیگر بحث های مؤلف در ادامه، آن است که چه شرایطی سبب می شود تا یک فرقه حاشیه گرا استمرار پیدا می کند. هر اندازه که یک فرقه بتواند خود را با شرایط جدیدی که پدید می آید تطبیق دهد دوام آن تضمین خواهد شد. به عکس، برخورد آن با شرایط تازه سبب می شود تا از شدت نفوذ آن کاسته شود به حدی که به تدریج از میان برود یا درجا بزند و فقط به فکر نگه داشتن پیروان خود باشد. #
یک مثال این است: علوی گری و نصیری گری در گذر تاریخ، در دایره جغرافیایی خود محدود ماند اما بهائیان که تلاش کردند با دنیای جدید سرسازگاری نشان دهند، هرچند از مراکز اصلی خود در ایران دور شدند، در اروپا و امریکا طرفدارانی به دست آوردند.
در این جا باید توجه داشت که گفتگوی این مرکزیت با این حاشیه چگونه است. چطور حاشیه به مقابله با مرکزیت بر می خیزد، بر سر وحی آن جدال می کند و مقابل می آورد.
در این جا می توان این نکته را هم دریافت که چطور یک عقیده فرعی و کوچک و محدود می تواند به مرور تبدیل به یک دین بشود.
و نیز این که چرا برخی از این گرایشها اساس کار خود را بر نشر دعوت و تبیشیر قرار می دهند اما برخی دیگر تنها به فکر حفظ قوم و قبیله و پیروان خود هستند و از آن تجاوز نمی کنند.
یک پرسش هم این است که آیا امکان باز گرداندن این فرقه های حاشیه گرا به مرکزیت هست یا نه. آیا رویکرد جدیدی وجود دارد که بتواند با توجه به شرایط جدید تغییراتی را در این فرقه های حاشیه گرا پدید آورده و آنان را به مرکزیت نزدیک کند؟
می دانیم که در باره نصیریه این تلاش ها از سوی رهبران مرکزیت شیعی مدتها در جریان بوده و هست.
تجربه مؤلف در پایان این مقدمه آن است که هر اندازه دشوار، باید دیدگاه ها را از اعیان و شخصیت های برجسته همان فرقه ها فراگرفت. باید همه نصوص و متون را به چشم دید و بررسی کرد و به شنیده ها توجه نکرد. باید مخطوطات و مطبوعات این نحله ها را از نزدیک مورد مطالعه قرار داد.
این کاری است که مؤلف مدعی است در این کتابش انجام داده و با این حال در انتظار آن است که تحقیقات بعدی صواب و خطای او را نشان دهد.
مؤلف در مقدمه از چهار نفر سپاسگزاری کرده است.
نخست حسین مدرسی طباطبائی استاد دانشگاه پرینستون که می گوید برای فهم دانش شیعی روزهای زیادی را با وی سپری کرده با لطف و صبر و تحمل زیاد برای تفهیم این دانش به او تلاش کرده است. وی می گوید هر چه در باره شیعه دارم از او گرفته ام و هنوز هم با او مکاتبه دارم.
دیگر وداد القاضی که کتابی در باره کیسانیه دارد و در باره گرایش های غالی و ماهیت آنها با وی گفتگو کرده است.
رضوان السید استاد لبنانی در علوم اسلامی که از وی بهره فراوان برده است.
و نیز هالم با دانش وسیع و دقتش به او یاری رسانده است.
-------------------------
منبع: پایگاه کتابخانه تاریخ اسلام و ایران - رسول جعفریان

This book presents a unique analysis of letter writing in the Middle Islamic period. This was an important aspect of intellectual life among the ruling classes in that period and it can tell us a great deal about the cultural history of the time. The author sets epistolography within a wider context, drawing on similarities between Islamic modes of letter writing and those of Western cultures. He ties in the crucial notion of the power of the pen in Islamic society with epistemological trends and relationships of dependency among the bureaucracy.

Mahdis and Millenarians is a study of early extremist Shiites in Iraq and Iran. These sectarians originated certain doctrines and religious practices that influenced a number of later Shiite religious and political movements. Their millenarian expectations and willingness to use force against perceived enemies gave them a sense of solidarity and coherence that could be effectively mobilized in revolutionary or conflict situations. They should be viewed primarily within the context of world millenarian sectarian movements.

This dissertation examines the classical image of Fatima al-Zahra', youngest daughter of the Prophet Muhammad, wife of the first Shi'i Imam, 'Ali b. Abi Talib, and mother of the next two Imams, Hasan and Husayn. The focus is not on the biography of Fatima but rather her depiction in medieval tradition collections, chronicles, polemical literature, poetry, and prayers. The intent of this dissertation is to answer the question: what meaning did Fatima have for medieval Muslims?

Two major themes, spread over three chapters, are discussed in this dissertation. First, Fatima is portrayed as an ideal Muslim woman, both in her mundane roles as daughter, wife, and mother, and in her sublime role as the feminine counterpart to the Prophet and the Imams. Second, in Sunni-Shi'i polemics on the caliphate, Fatima becomes an activist for the Shi'i perspective and a martyr for the Shi'i cause: in addition, she is often used as a foil to 'Ali thus undermining her idealization.

This dissertation draws two conclusions. For Sunnis, Fatima is often portrayed as an ordinary pious Muslim woman, but she occasionally rises to the ranks of sainthood. For Shi'i s, Fatima's role as the feminine counterpart to the Imams creates a woman who displays the characteristics of the ideal Muslim woman in a way that makes her further out of reach as a role model for Muslim women than the Imams are for Muslim men.

The Charismatic Community examines the rise and development of Shiite religious identity in early Islamic history, analyzing the complex historical and intellectual processes that shaped the sense of individual and communal religious vocation.

deals with the methodological and theoretical issues of the study of Islamic origins. Each of the twelve articles examines a different aspect of Islamic origins: early Islamic history including the life of the Prophet, the Sunna and ḥadīth, tafsīr and the Qur'ān, and the rise of Islamic law. Both sceptical (or revisionist) scholars and sanguine (or traditionalist) scholars examine and employ the various contemporary theories on the development of Islam in the first 3 centuries A.H. In so doing, they seek to exemplify the sources and methodologies used to support these theories and to discuss their relative merits.

8.01 مگابایت | 356 بار دریافت شده